Lembro exatamente onde estava o 14 de marzo de 1980, con apenas 13 anos, Cando alguén me dixo que o pioneiro do documentário de natureza español Felix Rodríguez de la Fuente morrera durante as filmaxes da Iditarod Trail Sled Dog Race en Alaska.
Félix foi o divulgador que nos mostrou a surprendente fauna ibérica e, principalmente, a necesidade de protexer o lobo.41 anos despois, o goberno español incluiu o lobo na lista das espécies sob proteción especial. É un marco histórico que culmina décadas de esforzos de moitas persoas. Desde que a España aderiu á Unión Europea estaba comprometida coa Diretiva Habitats e os obxetivos de conservación que ela acarretaba. Infelizmente, España continua sendo, de certa forma, un país ancorado no século 20, onde a política se move no ritmo estabelecido por grandes empresas e lobbies.
Os médios conservadores – os mesmo que defenden aquele espetáculo masoquista chamado “Toros” (típico da metade sul da España, residual do norte) – tense apresado en divulgar notícias falsas, especialmente aquelas relacionadas aos falsos “danos” aventados polos criadores de gado.
Iso é falso e superdimensionado, pois o lobo, por sua condición territorial e carnívora, nunca chegará a proliferar en poboacións como, por exemplo, o xabarín. Alén diso, esta actitude equivocada mostra que do ponto de vista da caverna política, sobre a necesidade de enfrentar unha mudanza de hábitos direcionada a unha menor dependencia da carne, non é considerada, tanto polo seu impacto nas mudanzas climáticas, canto pola necesidade inquestionábel de reflorestamento de grandes espazos.
Ambas as cuestións- aquecimento global e perda de biodiversidade – son os principais problemas que debemos enfrentar agora. Mas parecen non ser conscientes. Certamente, onte moitas persoas na España lembraran o Félix e seus episódios de “El hombre y la tierra”, cos seus lobos, imaxes que todos nós guardamos na memória.
Por fin, debemos confiar que o goberno español hase manter firme e afastado do rebaño de políticos temerosos de perder non un poldro, senón a poltrona.
