13 anos para Junqueras e 9 para Sánchez e Cuixart.ERC acha que a sentenza é a “maior agresión” contra Cataluña desde o fusilamento de Companys
Un tribunal político tornou pública a sentenza política que chegou após o xulgamento político aos presos políticos catalás que fixeran a cousa tan terribel de pór urnas a comezos do s.XXI. 11 anos de prisión para a presidenta do Parlament, Carme Forcadell, por ter permitido un debate parlamentar. Segundo este xulgamento e sentenza, frustrado por opinións políticas e críticas ideolóxicas, millons de catalás son prisioneiros de sedición.
Os pormenores da sentenza do 1-O
Oriol Junqueras: 13 anos de prisión e 13 de absoluta descualificación. Crime de sedición en concorrencia mediana con crime de desvio de fundos públicos agravado por causa da súa cantidade.
Raül Romeva, Jordi Turull e Dolors Bassa: 12 anos de prisión e 12 de absoluta descualificación. Crime de sedición en competición medial con crime de malversación de fundos públicos agravado devido á súa cantidade.
Carme Forcadell: 11 anos e seis meses de prisión e descualificación absoluta. Crime de sedición.
Joaquim Forn e Josep Rull: 10 anos e seis meses de prisión e descualificación absoluta. Crime de sedición.
Jordi Sànchez e Jordi Cuixart: 9 anos de prisión e 9 en descualificación absoluta. Crime de sedición.
Santi Vila, Meritxell Borràs e Carles Mundó: condenados como autores dun crime de desobediencia con dez meses de multa, cunha taxa diária de 200 euros e un ano e oito meses de descualificación especial.
O veredicto acusou os acusados Joaquim Forn, Josep Rull, Santi Vila, Meritxell Borràs e Carles Mundó do crime de malversación
O calendário deste xulgamento e a publicación desta sentenza responden a critérios políticos, de estratéxia política, relacionados coa dinámica eleitoral española e coa tentativa de minimizar ou controlar mellor as reacións que poden causar. Dentro deste calendário político, houbo vazamentos políticos antes da publicación da decisión, que probabelmente tamén controlarán as posíbeis reaccións sociais e políticas.
Eses vazamentos de información – que serian escandalosos en calquer democracia que se preze- nos dicen, por encanto, que prisioneiros políticos serian condenados por sedición. Con certeza, o crime mais político de todos: velaí que algunhas lexislacións a teñen eliminado polas dificuldades de distinguir entre unha suposta sedición na cal non hai violencia pacífica lexítima e disidencia contra o sistema. A sentenza do Supremo avala a actuación da policía e da Garda Civil o 1-O porque se viron “obrigados ao uso da forza legalmente prevista” ante a resistencia “compactada” dos votantes. Nada diso ten nada a ver coa xustiza. Mas coa xenreira. E chámanlle democracia consolidada.
100 anos en total por defender uns ideais políticos pacíficamente e desde as institucións.Se é un desatino para unha democracia, cal é o vieiro entón?
