Na soleira do Dia de Defuntos, o PSOE agasalla a investidura a Rajoy, escollendo unha España antes de dereitas que plural. A decisión do comité federal do PSOE de absterse na investidura de Rajoy é un obsceno incumprimento do prometido na campaña eleitoral
O comité federal impón a abstencion sen condicóns mália a posibilidade de rutura cos revoltados e a militancia. Por 139 votos a favor e 96 en contra, o comité federal decidiu impor a abstención sen condicións aos 84 deputados socialistas no Congreso, malia as posibilidades de fenda co PSC. Cando o PP descobriu que non precisaba de Cataluña para gobernar no Estado, prendeu lume na opinión pública cando o Estatut de 2006, espallando un nacionalismo visibel na bandeira da praza Colón, acomplexando a un PSOE que viña de ter algunha relación superficial e pasaxeira de quen apenas flirteara coa idea da plurinacionalidade. Eís Galiza, sempre en mans de quen lle nega o seu caracter nacional, co PSG en mans de quen non quere cambio ningún no financiamento, na articulación territorial e no desenvolvemento competencial de Galiza. O PSOE chimpou á ucha das lembranzas a defensa do dereito de autodeterminación e Podemos, a súa alternativa estatal, propón un neboento “ministerio de plurinacionaldade” da que ignoren se quer revisar o marco afortalado durante a Transición; de momento só é visibel unha enxurrada de caudillismo 2.0 concorrente en non poucos aspecto co do felipismo.
No PSG, só Pilar Cancela e Beatriz Sestayo, 2 representantes dos 11 galegos no Comité federal do PSOE rexeitaron a abstención.
F
erraz retiraba hai uns dias a competencia que lles permitía convocatoria do seu respectivo congreso para escoller a nova comisión en carta remitida desde a xestora socialista española, presidida por Javier Fernández.Rematan dez meses de bloqueio político no Estado que evita a convocatoria de terceiras eleccións en decembro. Porén, con este paso Ferraz remexe na ferida aberta hai tres semanas co golpe a Pedro Sánchez. A división do PSOE é estructural e a relación de forzas non mudou. Se os críticos gañaban hai unhas semanas por 25 votos, onte a marxe foi de 43. O PSOE continua dividido en duas metades por federación: unha a do sur, comandada pola institucional Susana Díaz, que onte foi a derradeira en falar no comité federal, co apoio dos presidentes de Extremadura, Castela- A Mancha e Aragón. A outra, Cataluña, Baleares, País Vasco, Navarra e A Rioxa. Tamén hai federacións divididas: Madrid e Valencia ( 9 votaron a favor da abstención e 8 non). Non apareceu o ex-secretario xeral, Pedro Sánchez. E o alcalde de Jun, coas súas 94.000 sinaturas de militantes apoiando primarias e un Congreso extraordinario ficou deleixado logo de non ser atendido en Ferraz.
O PSG-PSOE non está a dar mostras de estar a altura de revisar a súa relación co socialismo dos ERE’s nen se espera nen gañou o dereito a facelo
De facto, a rama galega do PSOE non está fracturada. No PSG non se dá esa división mas o seu seguidismo e asimilación acrítica ao que ditan os baróns e baronesas do sur. O PSG é a cada cita eleitoral máis refugallo nun PSOE cada vez máis meridional: eís o peso de Susana Díaz; Andalucía tén o 31,2% dos votos achegando 20 deputados e Extremadura 5 (34,5%). Quer dicer, entre ambas e dúas, superan os 24 que suman Cataluña, Valencia, País Vasco, Baleares e Galiza.
O debate do comité federal foi ‘moderado’ polo ex-secreatario xeral de Organización e europarlamentario Pepe Blanco, xunto con Abel Caballero, Alcalde de Vigo, partidarios da abstención. Non é só que, como di Cancela (PSG-PSOE), se rompan coas bases, senón a nídia escenificación de que o PSG non existe como federación nen conforma un espazo diferencial. Velaí a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, o senador Ricardo Varela, a concelleira da Coruña Mar Barcón, a número dous do partido en Ourense, María Quintás, e os ex-deputados Pablo García e Marisol Soneira votando a favor de permitir un novo goberno do PP.
A posición que vén de gañar sen paliativos entre os socialistas galegos é, respeito a Galiza, idéntica ao do PP.
Curiosamente a resolución do comité federal nada di sobre o primeiro reto que deberán defrontar o PSOE: a aprobación dos orzamentos do PP, que se poida falar de todo (madía leva) agás da “unidad de España”,etc.Por certo, Rajoy pode ameazar en calquera momento con convocar unhas novas eleicións.
