BNG, ERC e Amaiur presentan este mércores en Compostela, a súa proposición non de lei “pola autodeterminación dos pobos”.
Presentamos un extrato da proposición
O principio de autodeterminación foi formulado por primeira vez polo presidente dos Estados Unidos, Woodrow Wilson nos seus Catorce Puntos en 1918. Tras a Segunda Guerra Mundial, o dereito á autodeterminación foi consagrado no artigo 1 da Carta de Nacións Unidas: “Para promover relacións amigables entre as nacións, baseadas no respecto ao principio de igualdade de dereitos e de autodeterminación dos pobos e tomar outras medidas apropiadas ao fortalecemento da paz universal. “
Máis tarde, en 1966, as Nacións Unidas proclamaron o Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos, que entrou en vigor en 1976 e foi ratificada polos españois o 27 de xullo de 1977, que afirma: “Todos os pobos teñen dereito á autodeterminación. Nos termos deste dereito, determinan libremente a súa condición política e perseguen libremente o seu desenvolvemento, o desenvolvemento económico, social e cultural “.
Ademais, o Estado español ratificou e / ou recoñecidos como un número válido de convencións, tratados, cartas e resolucións internacionais que recoñecen o dereito á autodeterminación, como a Convención Internacional sobre Unidas Económicos, Sociais e Culturais Estados, a Carta Internacional dos Dereitos Humanos adoptada pola Asemblea Xeral da ONU en 1966, a Declaración de Principios da Lei “Sobre as relacións internacionais amigables entre os estados” de 1970 ou máis resolucións de ambos ONU e da Conferencia sobre Seguridade e Cooperación en Europa.Na mesma decisión, o Tribunal Internacional de Xustiza entendeu que o principio de integridade territorial dos estados, tamén consagrado no artigo 8 º da Constitución española, é un principio cuxo alcance só debe ser limitado ás relacións internacionais entre Estados, pero en ningún caso se pode interpretar como un impedimento para o exercizo do dereito á autodeterminación dos pobos(…) A Corte Internacional de Xustiza considera ademais polémica que as discusións internacionais sobre o dereito á autodeterminación dos pobos e a existencia de situacións de déficit democrático ou de discriminación contra as minorías dentro dos estados, entre outras, inclúen o dereito de separarse do estado en que se atopan.
Respectar os dereitos
Coa adopción desta lei é garantir que o Estado español respecte os dereitos das nacións que compoñen a recibir vía dereito interno, de conformidade cos artigos 10.2, 96 e 23 da Constitución española, o exercizo do dereito á autodeterminación dos pobos, cuxa existencia e exercizo se atopan protexidos de acordo co dereito internacional, para remediar o déficit democrático que está a minar os dereitos ea vontade do pobo de Cataluña, Galicia e Euskadi e que tivo unha das súas maiores expresións na contradición entre a vontade democrática expresada en referendo polo pobo de Catalunya a través da aprobación por referendo do Estatuto Autonomía e a posterior sentenza do Tribunal Constitucional de laminación do seu contido.
