off
Cedeira, Fotografía, Vídeos — 26 Novembro, 2012 at 1:16 p.m.

Non sei…Cedeira

by

Tags
Author:

12 Comments

  1. Fernando
    9 Decembro, 2012 at 12:58 a.m.  ·  Reply

    Un saúdo e unha aperta dende a xanela cedeirense que alimenta o Olláparo

  2. Fernando
    9 Decembro, 2012 at 12:56 a.m.  ·  Reply

    Dende lonxe é a mesma sensación que temos acó nós os vilanchos do SXXI tristeza e xenreira de tanto amor a un pobo como en ollaparo.com temos e amosamos a diario case como unha botella dun naufrago no Oceano. No fondo máis fondo de todos nós O que amamamos é a terra, e a terra eche moito noso…

  3. Suso
    7 Decembro, 2012 at 9:13 p.m.  ·  Reply

    Dende lonxe, oir e ver esta montaxe é ……….moito

  4. Fernando
    28 Novembro, 2012 at 10:25 p.m.  ·  Reply

    Esta carga vai por Antom e Gelo do Moure, os meus respectos irmáns, e sinto ter ofendido algunha vez

  5. Fernando
    28 Novembro, 2012 at 7:49 p.m.  ·  Reply

    Sintóo camaradas, aí vai de novo Gabo

  6. Fernando
    28 Novembro, 2012 at 6:16 p.m.  ·  Reply

    Pois levo toda a tarde intentando. Os da aldea neste país non somos ninguén nen para cargar un video

  7. Antom
    28 Novembro, 2012 at 5:26 p.m.  ·  Reply

    OK
    Xa tiña ganas de velo. Daquela terei que esperar.

  8. Fernando
    28 Novembro, 2012 at 2:15 p.m.  ·  Reply

    O video está a cargarse noutro enlace… Sairá no ollaparo.com en breve

  9. Xosé Antonio Suárez Aneiros
    27 Novembro, 2012 at 6:29 p.m.  ·  Reply

    Xa tiña oído esta versión da cantiga de D.Emilio Álvarez Prado, o pai de Enrique do Mógharo, porque ma regalou Guadi e sempre impresiona polo seu lirismo, pero nesta ocasión máis pola montaxe audiovisual.
    Noraboa.

  10. Fernando
    27 Novembro, 2012 at 3:46 p.m.  ·  Reply

    Grazas. Nada de todo isto, xa o dixen algunha vez pretende un afán persoal. O video é público e libre, so ten pretensión de amosar quenes fumos. É preciso para coñecer quenes somos e que deberiamos ser. Deberiamos querenos mais a nós e ao noso. A versión definitiva, faltan tres ou catro cousiñas sairá directamente na revista ollaparo no nadal. Un agasallo para o meu pobo dende ollaparo, unha xanela que convida a sumar e amosar que o universal é o local menos os muros.

  11. Eusebio
    26 Novembro, 2012 at 7:50 p.m.  ·  Reply

    Simplemente impresionante,parabens Fernando por esta obra de arte,respecto ao comentario de Gabriel,parabens tamén estou totalmente de acardo nunca hai que esquencer de quen somo nin de onde vimos.
    Gustariame ter o teu permiso para compartilo no facebook.

  12. Gabriel
    26 Novembro, 2012 at 1:31 p.m.  ·  Reply

    Benzóns, Fernando, por xunguir imaxes e música de noso nun exercizo de auténtica saudade, a do futuro. Aquela saudade que nos axuda a imaxinar un outro porvir sen esquencermos nunca de quen somos e de onde vimos. Gostei do final, coa a barquiña ollaparo.com ao pé da ponte vella…aberta a todas as singraduras.Falta que a xente que está a ollar dende a ponte suba a bordo.Unha imaxe moi potente que convida a facelo.

Grazas por leres e colaborares no Ollaparo !

Este sitio usa Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

off