off
COVID-19, Estado, Imprensa, Opinión, Política, Redes sociais — 19 Abril, 2020 at 3:29 p.m.

A pandemia española non é unha trola

by

“Gosto dos meus erros. Non quero desistir da deliciosa liberdade de estar errado” (Charles Chaplin)
“A perfección é unha puída colección de erros” (Mario Benedetti)

No sanguento 1918, a gripe que arrasaba nos campos de batalla de media Europa pasou á historia co epíteto de <<gripe española>>. O país, neutral na contenda bélica, era o único que informaba da existencia dunha pandemia devastadora e cargou con aquel sambenito. Os estados belixerantes negaban a existencia da praga para non minar a moral da tropa e evitar que rendese a deserción entre os cidadáns mobilizados para matarse ante o altar da patria. Agora imos na mesma dirección pero en sentido contrario. A Covid-19 tinguiera das cores da “rojigualda”. Non porque sexamos líderes en mortos por millón de habitantes e en sanitarios infectados, a máis diso estar a piques de superar ao noso <<competidor>> Italia en número de contaxiados, que si. Senón por ter un goberno de coalición de esquerdas, <<rotundamente progresista>>, que non contento con militarizar a xestión da crise (como xa fixo o PSOE coa greve dos controladores aéreos, protección civil ou vixilancia marítima) prepárase tamén a impor a censura sobre toda información non oficial acerca da pandemia.

E iso baixo o banderín de enganche de loitar contra os trolas perniciosos a demanda da xente (efecto chamada buscado polo orweliano CIS de Tezanos convertido en ministerio da verdade). De paso, con semellante boceira cerzido con miraxes de aquí e acolá, téntase gañar tempo para abrir un <<partido único>> de salvación nacional (falsa unidade de orixe que encobre unha unicidade de exercicio) ao que chaman Pactos da Moncloa. Outro déjà vu: socializar responsabilidades e narcotizar á opinión pública, dobregando á insubmisa publicada (porque a mercantil convencional, coas teles privadas na cabeza, xa preso por meio de subsídios de vários millóns  por publicidade perdida.. A trola das <<armas de destrución masiva>> de outrora, converteuse arestora nas <<armas de destrución masiva>> das trolas.
A pregunta que inaugura a etapa marcartista do alto cargo do PSOE e responsabel do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS), organismo sociolóxico adscrito a presidencia do goberno, é desta ralea: Cre vostede que nestes momentos habería que prohibir a difusión de trolas e informacións enganosas e pouco fundamentadas polas redes e os medios de comunicación social, remitindo toda a información sobre a pandemia a fontes oficiais, ou cre que hai que manter liberdade total para a difusión de noticias e informacións? A lóxica resposta a tan quilométrica cuestión (53 palabras, 277 caracteres) foi categórica: un 66,7% replicou clónicamente á voz do seu amo. Verde e en botella. Así, Pedro Sánchez tería mans libres para discriminar ás toas sen defraudar ao seu público, aínda que supuxese danar liberdades fundamentais nun sistema democrático. Para iso, o mesmo sondaxe consigna que, nin máis nin menos, o 88% dos consultados esixe que se apoie ao goberno. A lei de Say demoscópica: <<toda oferta crea a súa propia demanda>>.Había un problema e solucionámolo, que dixo o inominábel.
Imaxínase alguén que en pleno masacre do 11-M a caverna do PP consultase aos españois se eran partidarios de instaurar a pena de morte contra os responsables de actos terroristas? Aquela dereita, hoxe sumida no nominal do <<trifachito>> segundo o manual de primeiros auxilios das varas Iván Redondo, non o fixo. Tampouco mandou investigar determinados trolas do <<Pásao>> alusivos a teorías da conspiración que levaban desde a CIA a sinistros poderes ocultos teledirixidos polo gran capital. Pero agora a esquerda mandante parece que non lle fai noxos a medidas de groso calibre, caia quen caia, mesmo atrapallando dereitos elementais. De seu, a inclusión desa pregunta no panel do CIS é contemporánea a unha denuncia presentada por Unidas Podemos (UP) ante o ministerio público para que investigue unha presunta <<organización criminal>> dedicada a propagar trolas e fake news que busca <<desestabilizar a situación política e debilitar a actuación das institucións do Estado>>. Tampouco a nova titular da Fiscalía Xeral do Estado, a ex ministra de Xustiza Dolores Delgado amiga do ex comisario Villarejo, defraudou ao seu público. Meu dito meu feito: a área de Criminalidade Informática do organismo púxose ao choio. Todo o peso da lei. E ao herexe, disidente ou discrepante, espéralle a espiral do silencio como mecanismo de control social. O outro <<confinamento social>> que identificou a politóloga Noelle-Neumann demostrando como os individuos adoitan encartarse ás actitudes predominantes. Onde vai Vicente? Onde vai a xente.

Non podía ser máis legal e consecuente. Chove sobre mollado aínda que aínda non cale. Desde o 31 de outubro do ano pasado, cando se promulgou o Real Decreto-lei 14/2019 (<<polo que se adoptan medidas urxentes por razóns de seguridade pública en materia de administración dixital, contratación do sector público e telecomunicacións>>), o goberno está facultado por intervir as comunicacións tecnolóxicas que pretendan <<as actividades de desinformación, as interferencias nos procesos de participación política da cidadanía e a espionaxe [?] por propia iniciativa ou a instancias dunha Administración Pública competente>>. O que levaría na práctica <<a xestión directa ou a intervención das redes e servizos de comunicacións electrónicas en determinados supostos excepcionais que poidan afectar á orde pública, a seguridade pública e a seguridade nacional>>. Iso de entrada, a proposta do PSOE e co empurrón da abstención de Unidas Podemos (UP), hoxe o seu socio e partícipe no poder.
Neste contexto de inquisidores e guerrillas informativas cruzadas, non é estraño que o traballo sexa pervertido de patrullaxe pola rede do xigante tecnolóxico Facebook, culpando-o por un viés político e até mercenários an-tibulos, que en pureza carece. Co morbo engadido de que entre o tres empresas con que conta a compañía de Mark Zuckerberg para vixiar a nube estea a española Newtral, propiedade de Ana Pastor, presentadora do programa <<El Obxectivo>> de La Sexta e esposa de Antonio García Ferreras, director de <<A fuego vivo>>, o espazo talismán da intelectualidade progresista asintomática. Cousas do barullo imperante. Aínda que cadelo  come a ca¡delo na ruta da seda. O goberno chinés, de coalición ideolóxica capitalista-comunista, puniu a oito doutores por <<expandir rumores>> sobre a pandemia. E entre nós xa se coñecen as primeiras anomalías. Cesar Calderón, analista político do oficialista Público.es, viu cancelada a súa colaboración nos medio días despois de asinar un artigo crítico co goberno (https://blogs.publico.es/cesar-calderon/2020/04/13/los-trucos-de-moncloa-para-sobrevivir-a-la-pandemia/). O director xeral deste dixital, Chema Crespo foi secretario xeral das Mocidades Socialistas e membro da Executiva Federal do PSOE.
Son algúns danos colaterais dun coronavirus cada vez máis << made in Spain>>. Despois de defender até os piños a liberdade de expresión de Pablo Hasel, Valtonyc, César Strawberry, Willy Toledo e outros para opinar e baballoar sen colorantes nen conservantes, vémonos inmersos nunha cruzada cazafantasmas que pretende a infalibilidade da doutrina gobernamental sobre o Covid-19. Se o sei, non veño.

Comments are closed.

off
A %d blogueros les gusta esto: