off
Ciencia, Estado — 14 Decembro, 2017 at 10:32

Un informe da COSCE mostra que a I+D+I non é pridoridade para o Estado español

por

A Confederación das Sociedades Científicas de España (COSCE) publicou en outubro pasado ou documento ‘Análisis de los recursos destinados a I+ D + i (Política de Gasto 46) contenidos en los Presupuestos Generales del Estado Aprobados para el año 2017′(Informe PGE 2017). O documento aborda en profundidade a situación de financiamento con fondos públicos, incluindo os Orzamentos Xerais do Estado de actividades de I+ D + i para o ano 2017.

O informe analisa a reestruturación que se produciu fai un ano en termos de mudanza nos ámbitos de responsabilidade dalgúns dos ministerios que administran a política de gastos 46 (PG46): en concreto, a incorporación ao Ministerio de Economía e Competitividade (MINECO) das responsabilidades da industria para converterse no Ministerio de Economía, Industria e Competitividade (MEIC); e do ex ministro de Industria, Enerxía e Turismo (MINETUR), que tras a transferencia de Industria e foco na Sociedade da Información converteuse no Ministerio de Enerxía, Turismo e Axenda Dixital (MINETAD).

O informe ten dúas partes: o primeiro bloco de análises aborda tanto a análise dos datos globais dos orzamentos aprobados para 2017 como os orzamentos detallados dos programas dos dous principais ministerios responsables de gastar I+ D + i: MEIC e MINETAD, e compárase co do ano anterior; o segundo bloco analisa con detalle tres  ámbitos que a COSCE considera críticos na política científica: o Fondo Nacional de Investigación ea Axencia Estatal de Investigación; o financiamento das organizacións públicas de investigación e os recursos destinados á formación de futuros investigadores. Ademais, o informe inclúe unha pequena sección sobre a execución do orzamento de 2016 e completada cun resumo e conclusións.

Segundo este relatorio, o PG46 ten por 2017 € 6.513,78 M, o que representa 84,18 M € máis que en 2016, o que supón un aumento de 1, 31%, pero iso é menor que a previsión de inflación para 2017. De total, os fondos financeiros aumentan a súa porcentaxe desde o 58,39% ata o 59,90% do total. Traducido en cifras, os fondos financeiros representan 3.901,67 millóns de euros, mentres que os activos non financeiros ascenden a 2.612,11 millóns de euros.

Os fondos non financeiros sofren unha redución de 63,19 millóns de euros (-2,36%), mentres que os aumentos financeiros, que aumentan en € 147,37 M (+ 3,93%). En definitiva, os fondos non financeiros volven a perder peso respecto dos financeiros dentro do PG46: vai desde unha proporción 41,61 / 58,39 en 2016 até 40,10 / 59,90 en 2017.

O aumento dos recursos financeiros concentrábase na investigación civil (+313.03 M €), mentres que descende na investigación en defensa (-165.66 M €). Isto significa que os fondos para a I + D + I civil aumentan até o 92,91% do total, aínda que esta proporción é maior na parte de fondos non financeiros. En conclusión, segundo o relatorio, 2017 non inicia a recuperación do investimento en I + D tras os descensos que comezaron despois de 2009.

No que respecta aos organismos públicos de investigación (OPI), que teñen programas específicos de orzamento, o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), o Instituto de Saúde Carlos III (ISCIII) Instituto Nacional de Tecnoloxía Aeroespacial (INTA). En xeral, non existe unha variación homoxénea no financiamento das OPIs, cuxo financiamento global devala un 3,25% (-42.75 M €). Grande parte do devalo débese á diminución dos fondos do Instituto Nacional de Investigación e Tecnoloxía Agraria e Alimentaria, aínda que tamén hai que mencionar a significativa redución porcentual do Instituto Español de Oceanografía. En canto ao caso específico do CSIC, no PG46 representa 2017. O 48,83% do financiamento total das OPIs. O seu orzamento diminúe 5,97 M € respecto ao ano anterior (-0,95%).

O relatorio recolle tamén a situación mínima na que se atopan os fondos para a formación do persoal investigador, xa que o déficit acumulado desde 2010 significa que nos próximos anos hai menos capacidade de persoal nos centros de investigación e nas empresas do que se necesita nunha sociedade baseada no coñecemento. De feito, en 2017, 43.24 millóns de euros foron menores que en 2009 e 23,46 M menos en euros en 2011.

Nas súas conclusións, o relatorio indica:

  •     A queda dos orzamentos para I+ D + i foi superior á queda dos orzamentos xerais, o que demostra a prioridade non válida das políticas de I+ D + i.
  •    O Estado español destaca como un dos países da OCDE onde caeron os orzamentos de I+ D + i.
  •    Estímase que dende 2009, o déficit acumulado no financiamento de R+ D + I é superior a 20.000 €.
  •   Além da fraqueza no financiamento, existen problemas estruturais e conceituais do próprio sistema, que representan barreiras graves non só para a realización de I+ D + i. nas melhores condicións, mas tamén porque, e de uma maneira moi directa, en particular, a sociedade se beneficie do investimento na xeración de coñecimento, como por exemplo o cadro xurídico administrativo e a cárrega administrativa, a proliferación de normas e controis, a diversidade de organizacións e convocatorias e o tempo adicado por profesores e investigadores a actividades administrativas. .

Deixar unha resposta

— required *

— required *

off
A %d blogueros les gusta esto: