off
Estado, Galiza, Movementos sociais, Opinión, Política — 21 Agosto, 2014 at 7:49 a.m.

Elección “directa” de alcaldes: unha patraña franquista

by

O rexime perde por baixo, polo  local. O goberno do Partido Popular lanzou medidas retro para tapar os buratos que se abren aos seus pés.  Eis a reforma exprés da Lei de Bases de Rexime Local recentemente aprobada e a última iniciativa de cambiar a Lei Electoral para que os alcaldes saian fóra da lista vencedora. Coa primeira téntase eliminar a capacidade política de moitos dos 8.117 concellos existentes en España transferindo  competencias ás autonomías, e coa segunda impedir que o poder municipal que naza dos  comicios de maio de 2015 fique fóra do seu control. Para levar eses ataques á democracia de base utilizanse artimañas e sofismas propio do cartel dinástico imperante (PP-PSOE). Arguméntase falazmente que a reforma local é unha maneira de sufragar a carga orzamentaria dos concellos e que a concentración dos votos no partido máis votado é un impulso de “rexeneración democrática”. Falacias de boticario.

O atraco é tan descarado que en Xénova 13 maquíllano afirmando que a fórmula introduce a “elección directa” do alcalde nos concellos, cando en realidade trátase de facela aínda máis allea á vontade dos electores. Que sexa a voz da partidocracia e fulmine o dereito a decidir. Co modelo de listas pechadas e bloqueadas vixente, a presunta “innovación” supón en realidade volver á democracia orgánica do franquismo. Unha verdadeira elección directa consistiría en que os veciños puidesen designar ao alcalde de entre a nómina de candidatos de libre presentación, e non ter que limitarse a referendar unha papeleta electoral previamente confeccionada polo aparello dos partidos. A reforma da Lei Local foi aprobada polo rodete do PP co único apoio de Unión do Pobo Navarro (algo así fixeron daquela maneira en Castela A Mancha). E a última proposta foi lanzada como globo sonda para veren a reacción do PSOE e o seu novo secretario xeral, un tal Sánchez, que ás toas se plantou.

Arguméntase falazmente que a reforma local é unha maneira de sufragar a carga orzamentaria dos concellos e que a concentración dos votos no partido máis votado é un impulso de “rexeneración democrática”. Falacias de boticario

Se desta volta o executivo de Mariano Rajoy volvera  impor a súa maioría absoluta nun asunto de tanta transcendencia política, estariamos ante un “golpe de man” antidemocrático de características semellantes ao da reforma (tamén de penalti) do artigo 135 da Constitución por Rodríguez Zapatero. O cal fai supor que non cómpre telas todas consigo sobre as últimas vontades do que foi o seu socio en tantas outras cuestións consideradas por xunto  “razóns de Estado”. Como co consenso-dobrete ante a consulta catalanista. Sobre todo tendo en conta que xa o propio PSOE levou esa proposta de “elección directa” no seu programa electoral das municipais de 2003 e as xerais de 2004 (pretendía bunkerizarse no nivel local). Sen esquecer que os socialistas franceses acaban de aplicar a guillotina por centos de concellos con parecidos razoamentos aos utilizados aquí polo PP.

Abrente por Antequera ou por Calatayud, o que as arroutadas relocalizacións evidencian é o medo do duopolio dominante a que o próximo 2015, tomando como lanzadeira as eleccións municipais de maio, sinale o principio do fin do modelo político de democracia confiscada que enxertou a transición. E que pezas crave da organigrama da capital do PP como Madrid ou Valencia o seu desazo teñen que  ter.  Porque o que todas as enquisas destacan (por máis que unhas veces o Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) e outras empresas privadas como Metroscopia varran para os seus amos), é que a xente perdeu o medo e pensa dicir adeus a todo iso. Hai un inmenso desexo de democracia directa, pero que vai do aveso desa mercadoría avariada, herdanza da caste franquista, con que o poder tenta autoperpetuarse.

Porque o que todas as enquisas destacan…, é que a xente perdeu o medo e pensa dicir adeus a todo iso

A cínica campaña de axitación e propaganda que emprenderon para dinamitar a política local é unha proba de teren acolloado. Até tal punto que parecen dispostos a dar unha “tesourada” co BOE para salvar esa patria da que se cren donos en propiedade indivisa. A introdución da “elección directa” a través da lista máis votada faría que unha maioría relativa electoral se convertese ipso facto nunha maioría absoluta. E ademais, que contrapesos tradicionais do parlamentarismo garantista, como a moción de censura e a cuestión de confianza, quedasen en papel mollado. Outra vez:  vivan as  cadeas !

Grazas por leres e colaborares co Ollaparo !

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

off
A %d blogueros les gusta esto: