off
Literatura, Poesía — 4 Xaneiro, 2014 at 16:37

Avelino Díaz: poeta da Galiza emigrante (I)

por
Avelino DíazNado no ano de 1897 na parroquia de Santa Comba da Órrea, concello de Riotorto –Lugo-, a súa familia trasládase a Meira cando el tiña dez anos, e pouco despois, con apenas doce, comeza o seu periplo como emigrante: un parente lévao a traballar en Buenos Aires,  “como se me dixesen que fose sachar patacas ao leiro ou levar as ovellas ó monte”.Volta para Meira en 1916, onde subsiste facendo de mestre –sen título oficial- de tres aldeas da bisbarra e indo ás segas a Castela. 

 

 

Goat wagon peddler, Cuba, ca.1895-1920

Goat wagon peddler, Cuba, ca.1895-1920

Catro anos despois volve emigrar, desta vez para Cuba. Pero non ía encontrar na illa o afamado paraíso de colonizadores, senón que había sufrir as duras condicións de miseria e represión polas que pasaban os traballadores. Dous anos despois decide volver a Buenos Aires, onde xa se establecería definitivamente.

 

Reproducimos, a seguir, uns fragmentos dalgúns dos seus abondosos poemas:

 

Que froreza nos prados feiticeirosa gama de choridas máis fermosae que medren nas valgas i-ós outeirosverdescentes ramallos de loureirospra coroar túa frente maxestosa.

(de ¡MIÑA PATRIA!)

Levaba anceios na ialma,na fronte, sonos dourados,nos beizos, ledas surrisas,no peito amores caladosi-en meiguice de luceirosos ollos engaiolados.   (de SOMA ESVAÍDA)

 

 

Xesteiras de Santacomba,donde andiven de rapaz,toxal da serra de Meira,quén vos puidera mirar!

(de AS XESTAS)

 

Non reces que-é de cobardesrezar, i-é cousa cativa;e Deus, anque se lle pregueós debles non fai xusticia.

(de ¡ÉRGUETE POBO!)

¡Se xa na ponte de Meirasemellas ser un lanzalmozo, que canta cantigasi-ó lonxe vai troulear!

(de RIO MIÑO)

Unha vez indo prá feiracunha linda costureira,tentei de facer entullaIela chantoume, lixeira,en salva parte, unha agulla.     (de MOZAS)

 

 

* Tive notícia deste nosso poeta, em vivo emigrado de corpo e alma e, já finado, no exílio da memória do seu povo. Começo com esta coisinha a minha achega para que volte onda nós. Texto elaborado a partir do livro “Avelino Díaz: Unha voz comprometida na Galicia emigrante” de Marivel Freire, editado pelas “Brigadas en Defensa do Patrimonio Chairego” (Lugo 2002).

Deixar unha resposta

Ten que ser rexistrado para publicar un comentario.

off
A %d blogueros les gusta esto: